ذكر احوال [ 140 الف ] خواجه محمد شريف طهرانى در « تاريخ جهانگيرى » كه به « اقبالنامه » اشتهار دارد مذكور و مسطورست كه خواجه محمد شريف طهرانى در مبادى حال وزير محمد خان تكلو حاكم خراسان بود و بعد از فوت محمد خان به خدمت پادشاه جم جاه شاه طهماسب صفوى بهادر خان پيوست و خاقان كامياب وزارت يزد را به او تفويض فرمود . بعد از مدتى از وزارت يزد معزول گشته حسب الفرمان قضا جريان وزارت دار السلطنهء اصفهان به او رجوع گرديد و چون از آن شغل ملول گرديد عازم سفر آخرت شد . از مشار اليه دو پسر ماند : نخستين آقا طاهر و ثانى ميرزا غياث بيك ، و صبيهء ميرزا علاء الدوله پسر آقا ملا در حبالهء نكاح ميرزا غياث بيك بود . بعد از فوت پدر ميرزا غياث بيك با دو پسر و يك دختر متوجه هندوستان گشت و در قندهار صبيهء ديگر حق‌تعالى به وى ارزانى داشت و در فتحيپور به سعادت زمين‌بوس پادشاه زمان جلال الدين محمد اكبر پادشاه ناصيهء اخلاص نورانى ساخت و در اندك فرصت به دوام خدمت و جوهر رشد [ 140 ب ] به و الا منصب ديوانى بيوتات فرق عزت بر - افراخت . و در لاهور عليقلى بيك استاجلو كه در بلاد ايران به امر سفره‌چىگرى شاه اسمعيل ثانى سربلندى داشت از جانب عراق آمده در سلك ملازمان پادشاه جهان انتظام يافت و به حسب سرنوشت دختر ميرزا غياث بيك را كه در قندهار به وجود آمده بود به وى نسبت دادند . و در آخر به خدمت جهانگير پادشاه پيوسته به خطاب « شيرافكن » و منصب مناسب ترقى و تصاعد نمود . بعد از جلوس جهانگير پادشاه در صوبهء بنگاله جاگير يافته بدان صوب رفت و به خيالات باطل قطب الدين صاحب صوبهء بنگاله را كشته در آخر به جزاى عمل خويش گرفتار آمده آوارهء باديهء عدم گرديد . و به موجب حكم پادشاهى صبيهء ميرزا غياث بيك [ را ] كه در حبالهء نكاح شيرافكن بود روانهء درگاه و الا ساختند و در آن حين ميرزا غياث بيك به خطاب اعتماد الدولگى سربلندى يافته بود و چون هنگام سطوع كوكب بخت و طلوع اختر مراد در رسيد اقبال به استقبال شتافت ، طالع از كران خواب بيدار شد ، سعادت